Yargı Kararları
İddianamede sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında, sanık hakkında iddianame dışına çıkılarak sahte fatura kullanmak suçundan hüküm kurulamaz; bu iki suç birbirine dönüşmez.
5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre mütalaa ve vergi suçu raporuna dayalı olarak sahte fatura düzenlemek suçundan açılan davada, birbirinden bağımsız suçlar olan sahte fatura düzenlemek ile sahte fatura kullanmak suçlarının birbirine dönüştürülemeyeceği gözetilerek, öncelikle durma kararı verilip düzenlemek suçu yönünden mütalaanın verilip verilmeyeceğinin ilgili vergi dairesinden sorulması gerekirken, açılmamış olan kullanmak suçundan hüküm kurulması hukuka aykırıdır.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2016/8211, K. 2019/7624, 06.11.2019
- Mahkeme
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi
- Esas
- 2016/8211
- Karar
- 2019/7624
- Tarih
- 06.11.2019
İlgili mevzuat
- 213 sayılı VUK m. 367
- 5271 sayılı CMK m. 225
- 5320 sayılı Kanun m. 8/1
- 1412 sayılı CMUK m. 321
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura kullanmak
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında, 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre verilen mütalaa gereğince, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan Cumhuriyet savcılığınca işlem yapılması mümkün görülmüştür.
5271 sayılı CMK’nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 18/04/2013 tarih ve 2013/9164 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında, “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı; “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği dikkate alınarak; öncelikle durma kararı verilip, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan sanık hakkında 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken sahte fatura kullanmak suçundan hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 06.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu kararın başlığı ve özeti, ekibimizin karara ilişkin kısa hukuki yorumudur; Yargıtay'ın resmi ifadesi değildir. Başlığın kullanılmasından doğabilecek zararlardan sorumluluk kabul edilmez. Kararın kök kaynağı: Adalet Bakanlığı.
İlgili Yargı Kararları
- Yargı KararlarıDevamını okuyun
Cebri icra yoluyla satılan taşınmazda mülkiyet ihalenin kesinleşmesiyle alıcıya geçer ve eski malikin taşınmazda oturmayı sürdürmesi halinde intifadan men şartı için ihtarname keşidesine gerek bulunmaksızın ihale tarihinden tahliye tarihine kadar ecrimisil talep edilebilir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E: 2025/4280 · K: 2026/2939 · T: 03.06.2026 - Yargı KararlarıDevamını okuyun
İpoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takipte alacağın temlik alınmasının muvazaalı olduğu iddiası, temlik bedelinin gerçekten ödendiğinin belgelerle sabit olması ve aksini gösteren delil sunulamaması halinde ispatlanmış sayılmaz.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E: 2026/3105 · K: 2026/2967 · T: 01.07.2026 - Yargı KararlarıDevamını okuyun
İstihkak iddiasının reddi davasında, borçlu ile üçüncü kişi arasında örtülü işyeri devri bulunduğu iddiası, tarafların ticari defterleri, fatura ve sevk irsaliyeleri incelenip mal tesliminin ve ticari ilişkinin gerçek tarafı belirlenmeden ve haciz mahallini kimin işlettiği kolluk marifetiyle araştırılmadan kabul edilemez.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi · E: 2026/234 · K: 2026/2876 · T: 28.04.2026