Yargı Kararları
Nitelikli dolandırıcılık suçunda sanığın hesap veya kripto varlık hesaplarını kullandırmanın ötesinde fiile katkısı bulunup bulunmadığı araştırılmadan iştirakinin niteliği ve ceza miktarı belirlenemez.
Katılanı kendilerini polis olarak tanıtarak kandıran sanıkların eylemlerinde, hesap kullandırma düzeyinde kalan katkının 5237 sayılı Kanun'un 158/4. maddesi kapsamında mı yoksa asli iştirak niteliğinde mi olduğunun GSM, HTS, baz istasyonu ve diğer dosyalardaki kripto varlık hareketleri araştırılarak belirlenmesi ve adli para cezasına esas haksız menfaatin kanuni iki kat alt sınırı aşılmadan hesaplanması gerekir.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2026/4789, K. 2026/8143, 21.09.2026
- Mahkeme
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi
- Esas
- 2026/4789
- Karar
- 2026/8143
- Tarih
- 21.09.2026
İlgili mevzuat
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 158/1-l-son
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 158/3
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 158/4
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43/1
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62/1
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 7/2
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 280/1-a
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 299
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 302/2
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 304/2-a
- 7079 sayılı Kanun m. 94
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2026/1660 E., 2026/1338 K.
SUÇ : Kişinin kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Esastan ret
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,
Ayrıca sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin de 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle,
Gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2026 tarihli ve 2025/749 Esas, 2026/119 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 158/1-l-son, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 4 ay hapis ve 62.500 gün karşılığı 6.250.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
2.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyizi; sanıklar hakkında temel cezaların üst hadden belirlenmesi, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması ve sanık ... hakkında verilen tahliye kararının kaldırılması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık ... müdafiinin temyizi; araştırma taleplerinin karşılanmadığı, sanığın suç tarihinde İzmit’te bulunmadığı, banka kartının ... tarafından kullanıldığı, teşhis ve kamera görüntülerinin mahkûmiyete yeterli olmadığı ileri sürülerek beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
3. Sanık ... müdafiinin temyizi; sanığın hesap ve telefon bilgilerini üçüncü kişilere verdiği, katılanı ve diğer sanığı tanımadığı, katılanı hileli davranışlarla yönlendirmediği, suçtan menfaat elde etmediği, iştirak ve kastının kanıtlanmadığı, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı ve adli para cezasının toplam zarar üzerinden belirlenmesinin hatalı olduğu ileri sürülerek beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Katılan ...’ün kendilerini polis ve komiser olarak tanıtan kişilerce telefonla aranarak hileli davranışlarla kandırıldığı, bu kapsamda 02.06.2025 tarihinde 2.325.000,00 TL karşılığı 58.308,26 USD’yi evine gelen kişiye teslim ettiği, 13.06.2025 tarihinde ise 815.000,00 TL’yi sanık ... adına kayıtlı banka hesabına gönderdiği, sanık ...’ın ilk eylemde parayı teslim alan kişi olduğunun kabul edildiği, ikinci eylemde ...’ün hesabına gönderilen paranın kısa süre sonra sanık adına açılmış ... hesabına aktarılarak kripto varlığa çevrildiği,
Sanık ...’ün “....” ilanı üzerine kazanç karşılığında hesaplarını kullandırmayı kabul ettiğini, yönlendirme üzerine ... hesabı açtığını, İstanbul’da “...” isimli kişiyle buluşarak telefonunu ve hesaplarına erişim sağlayan bilgi ve şifreleri verdiğini, işlemlerin bu kişilerce gerçekleştirildiğini savunduğu, bu savunmayı destekleyen ilan ve ... yazışmalarının dosyada bulunduğu, buna karşılık katılanın aranmasında kullanılan ve gerçek kullanıcıları belirlenemeyen GSM hatları ile sanıklara ait hatların HTS ve baz istasyonu kayıtlarının karşılaştırılmadığı, ayrıca sanık ... hakkında aynı tarihlerde gerçekleştirilen dolandırıcılık eylemlerine ilişkin Milas’taki soruşturma ve İstanbul’daki kovuşturma dosyaları getirtilerek bu dosyalardaki banka ve kripto varlık hareketleri ile GSM ve IP kayıtlarının mevcut dosya delilleriyle birlikte değerlendirilmediği dikkate alındığında;
1. Belirtilen araştırmalar yapılarak sanık ...’ün suçun icrasına hesap kullandırmanın ötesinde bir katkısının bulunup bulunmadığının belirlenmesi, iştirakının banka ve kripto varlık hesaplarının kullanılmasını sağlayan bilgi veya araçları başkasına vermekle sınırlı kalıp kalmadığının 5237 sayılı Kanun’un 7/2. maddesi uyarınca aynı Kanun’un 158/4. maddesi kapsamında değerlendirilmesi; bu kapsamda kaldığının kabulü hâlinde, hakkında 43/1. maddesinin uygulanma koşulları ile 158/1-son maddesi uyarınca adli para cezasına esas haksız menfaat miktarının buna göre tayin edilmesi,
2. Sanık ...’ün iştirakının 5237 sayılı Kanun’un 158/4. maddesi kapsamında kalmadığının tespiti hâlinde ise, öncelikle sanıklar ... ve ...’ün 02.06.20 25... .06.2025 tarihli eylemlerin her birine iştirak edip etmediklerinin ayrı ayrı belirlenmesi ve sonucuna göre her iki sanık yönünden 5237 sayılı Kanun’un 43/1. maddesinin uygulanma koşulları ile 158/1-son maddesi uyarınca adli para cezasına esas haksız menfaat miktarının değerlendirilmesi,
3.Sanıkların her iki eylemi asli fail olarak iştirak hâlinde gerçekleştirdiklerinin tespiti durumunda sanık ...’ün savunmasında bildirdiği “...” isimli ve açık kimliği tespit edilemeyen kişinin, katılanın aranmasında kullanılan ve gerçek kullanıcıları belirlenemeyen GSM hatlarının kullanıcılarıyla irtibatının HTS ve baz istasyonu kayıtları üzerinden araştırılması, eylemlere katılıp katılmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre suçun üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte işlenip işlenmediğinin 5237 sayılı Kanun’un 158/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, her iki sanık hakkında eksik araştırma ile hükümler kurulması,
4. Kabule göre de; sanıklar yönünden 5237 sayılı Kanun’un 158/1-son maddesi uyarınca adli para cezasına esas temel gün sayısının belirlenmesinde, suçtan elde edilen 3.140.000,00 TL haksız menfaatin iki katı olan 6.280.000,00 TL’nin, bir gün karşılığı takdir edilen 100,00 TL’ye bölünmesi suretiyle 62.800 günün alt sınır olarak kabul edilmesi gerekirken, haksız menfaat miktarının doğrudan 100,00 TL’ye bölünmesi sonucu 31.400 günün alt sınır kabul edilerek bu miktardan teşdiden 60.000 gün temel adli para cezası belirlenmesi suretiyle kanuni alt sınırın altında ceza tayini,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 13.05.2026 tarihli ve 2026/1660 Esas, 2026/1338 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca gereği için ... 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,21.09.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu kararın başlığı ve özeti, ekibimizin karara ilişkin kısa hukuki yorumudur; Yargıtay'ın resmi ifadesi değildir. Başlığın kullanılmasından doğabilecek zararlardan sorumluluk kabul edilmez. Kararın kök kaynağı: Adalet Bakanlığı.
İlgili Yargı Kararları
- Yargı KararlarıDevamını okuyun
Zincirleme suçlarda eylem sayısı gözetilerek yapılacak ceza artırım oranının hak, nesafet ve cezanın bireyselleştirilmesi ölçütlerine uygun belirlenmesi gerekse de, bu hususta tayin edilen eksik ceza aleyhe temyiz bulunmadığı takdirde bozma nedeni oluşturmaz.
Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E: 2022/7183 · K: 2026/9138 · T: 17.09.2026 - Yargı KararlarıDevamını okuyun
Bankamatik cihazında kart sahibi tarafından unutulan ve hesabı açık bırakılan banka kartının ele geçirilerek hesaptan para çekilmesi suretiyle yarar sağlanması eylemi, hırsızlık suçuna nazaran özel norm niteliğindeki banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturur.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E: 2026/10397 · K: 2026/11131 · T: 07.10.2026 - Yargı KararlarıDevamını okuyun
Denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı mahkûmiyet hükmü niteliğinde olmasa da, bu karar yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel oluşturur.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E: 2026/10395 · K: 2026/11132 · T: 07.10.2026