Yargı Kararları
Uyuşturucu madde ticareti suçunda yargılama heyetinde değişiklik olması ve önceki heyetçe dinlenen tanıkların yeni heyet tarafından tekrar dinlenmemesi, gerekçeli kararda önceki beyanların içeriğine yer verilip diğer delillerle birlikte değerlendirilmiş olması hâlinde doğrudan doğruyalık ilkesinin ihlali sayılmaz.
Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkûmiyete ilişkin kararda, yargılama sırasında mahkeme heyetinin değişmesine ve tanıkların yeni heyet önünde yeniden dinlenmemesine rağmen, hükmü kuran heyetin önceki beyanların içeriğine kararda yer vererek bunları diğer delillerle birlikte değerlendirmiş olmasının tek başına doğrudan doğruyalık ilkesinin ihlali anlamına gelmediğine, suça konu uyuşturucuların usule uygun ele geçirildiğine ve 5237 sayılı TCK m. 188/3-5 uyarınca kurulan hükmün usul ve kanuna uygun olduğuna hükmetmiştir.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2026/299, K. 2026/11210, 08.10.2026
- Mahkeme
- Yargıtay 8. Ceza Dairesi
- Esas
- 2026/299
- Karar
- 2026/11210
- Tarih
- 08.10.2026
İlgili mevzuat
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 188/3
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 188/5
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52/2
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52/4
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 141
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 253/1-b
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 280/1-a
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 289/1
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 302/1
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 304/1
- 6763 sayılı Kanun m. 34
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/163 E., 2023/198 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ret
Sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'ın temyiz istemlerinin süresinden sonra yapılmaları nedeniyle temyiz incelemeleri, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'in ve Dairemizin 10.04.2025 tarihli tevdii kararından sonra Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 03.03.2023 tarihli kararının sanık ...'e usul ve kanuna uygun şekilde 09.07.2025 tarihinde cezaevi aracılığıyla tebliğ edilmesinden sonra ve temyiz süresinin son gününün adli tatile denk gelmesi de gözetilerek sanığın yasal temyiz süresi içerisinde 04.08.2025 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz etmesi nedeniyle ayrıca sanık ...'in temyizlerine hasren yapılmış ise de; süresinden sonra temyiz talebinde bulunan sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ... tarafından sonradan sunulan dilekçelerin ek temyiz niteliğinde oldukları kabul edilerek dava dosyası tüm temyiz istemleri yönünden esastan incelenmiştir.
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2020/438 Esas, 2022/460 Karar sayılı kararı ile; sanıklar ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/5, 62, 52/2, 52/4, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 18... ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunlukları ile diğer sanıklar ... ve ... hakkında aynı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/5, 52/2, 52/4, 53... . maddeleri uyarınca ayrı ayrı 22... ay hapis ve 45.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve haklarında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03/03/2023 tarihli ve 2023/163 Esas, 2023/198 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar ... ve ... ile sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Sanık ...'in temyiz sebepleri
Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, sanığın sırf olay mahallinde bulunmasının tek başına atılı suçu işlediğine karine olarak kabul edilemeyeceğine, sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ve sanık yönünden verilen mahkumiyet kararının usul kanununa aykırı olarak elde edilen delillere dayandığına ilişkindir.
2. Sanık ...'in temyiz sebepleri
Dosyadaki usulsüzlüklerin mahkeme heyeti tarafından teyit edilmesine rağmen görmezden gelindiğine, ilk 5 celseden sonra mahkeme başkanının değiştiğine ve yeni gelen başkanın şahitleri tekrar dinlemesi gerekirken bu kurala uyulmadığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan fazla uzaklaşıldığına ilişkindir.
3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri
Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, mahkeme heyetinin masum bir kişinin cezaevinde kalmasına neden olduğuna, sanıkların dosya içerisinde teknik takip kararı bulunmamasına rağmen uzun bir süre takiplerinin yapıldığına, arama ve elkoyma emirlerinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın salt olay yerinde bulunması nedeniyle dosyaya dahil edildiğine, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasının gerektiğine, kabul anlamına gelmemekle birlikte sanık hakkında verilen hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle verilmesinin hukuki dayanağının bulunmadığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, güvenlik güçleri tarafından çekilmiş olan fotoğraflarda sanığın bulunmadığına, bu fotoğraflarda ... isimli uyuşturucu maddelerin sahibi olan kişinin bulunduğuna ilişkindir.
4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri
Dosya içerisinde yer alan delillerin yasak yöntemlerle elde edilmiş olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin ikinci kez uygulanmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, suç tarihinde ... İlçe Jandarma Komutanlığı görevlilerince yürütülen operasyon kapsamında tespit olunan sanıkların beraberlerinde bulunan suça konu uyuşturucuları atılı suç kapsamında bulundurdukları iddiasına ilişkin olarak;
Sanık ... hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de; İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.10.2016 tarihli ve 2015/174 Esas, 2016/420 Karar sayılı ilamında tekerrür uygulamasına esas alınan İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2009 tarihli ve 2008/541 Esas, 2009/41 Karar sayılı ilamındaki hükümlülüğün "basit hırsızlık'' suçuna ilişkin olduğu, 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan "basit hırsızlık" suçunun da gösterilerek uzlaşma kapsamına alındığı anlaşıldığından, tekerrüre esas alınan bu ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılarak, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanıklar ..., ... ve ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, ele geçirilen uyuşturucunun miktarı ve gerekçe uyarınca sanıklar hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin usul ve kanuna uygun olduğu, sanık ...'in temyizi yönünden tanıkların önceki heyet huzurunda dinlenmiş ve hükmün heyet değişikliğinden sonra görev yapan heyet tarafından kurulmuş olmasının somut olayda tek başına doğrudan doğruyalık ilkesinin ihlali anlamına gelmeyeceği, hükmü kuran heyetin önceki celselerde elde edilen delilleri değerlendirmediğine ilişkin dosyada somut bir olgunun bulunmadığı, özellikle hükmün gerekçesinde önceki celselerde alınan tanık beyanlarının içeriğine yer verilerek bunların diğer delillerle birlikte değerlendirilmiş olması karşısında, sanığın bu yöndeki temyiz itirazlarının yerinde görülmediği, suça konu uyuşturucuların usul ve kanuna uygun olarak ele geçirildikleri ve gerekçe uyarınca sanıklar ... ve ... hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla; olay tutanağı, sanıkların savunmaları, ele geçen uyuşturucunun niteliği, miktarı, kriminal rapor ve tutanak mümzilerinin tanık sıfatıyla mahkemece alınan beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların eylemlerinin birbirinden bağımsız ve tesadüfen aynı yerde bulunma hâlinden ibaret olmadığı ve atılı suçun sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde işlendiği yönündeki kabulde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...'in temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.03.2023 tarihli ve 2023/163 Esas, 2023/198 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar ... ve ... hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.10.2026 tarihinde karar verildi.
Bu kararın başlığı ve özeti, ekibimizin karara ilişkin kısa hukuki yorumudur; Yargıtay'ın resmi ifadesi değildir. Başlığın kullanılmasından doğabilecek zararlardan sorumluluk kabul edilmez. Kararın kök kaynağı: Adalet Bakanlığı.
İlgili Yargı Kararları
- Yargı KararlarıDevamını okuyun
Uyuşturucu madde ticareti suçunda ele geçen maddenin kişisel kullanım sınırının çok üzerinde olması, sanığın kullanım savunmasına karşın idrar tahlilinde farklı etken madde çıkması ve raporlar arasında nitelik yönünden çelişki bulunmaması hâlinde, satış amaçlı bulundurma kabulü hukuka aykırı sayılmaz.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E: 2026/7556 · K: 2026/9903 · T: 03.09.2026 - Yargı KararlarıDevamını okuyun
Haksız tutuklama nedeniyle hükmedilecek manevi tazminat; davacının sosyal ve ekonomik durumu, isnat edilen suçun niteliği, olayın gelişimi, tutuklu kalınan süre ve kesinleşme tarihine kadar faiziyle elde edilecek parasal değer gözetilerek hak ve nesafet ilkesine uygun makul bir miktar olarak belirlenmelidir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E: 2025/2009 · K: 2026/6120 · T: 15.06.2026 - Yargı KararlarıDevamını okuyun
Denetim görevinin ihmali, görevi kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarında, kanunda öngörülen cezanın üst sınırına göre hesaplanan asli ve ilaveli dava zamanaşımı süresi dolmuşsa kurulan hüküm bozularak kamu davasının düşmesine karar verilmelidir.
Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E: 2022/4800 · K: 2026/8956 · T: 15.09.2026