İçeriğe geç

Yargı Kararları

İşe iade davasında feshin en azından geçerli nedene dayandığının tespit edilmiş olması, aynı feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığının kıdem ve ihbar tazminatı davasında ayrıca incelenmesine engel oluşturmaz.

İşçinin astı konumundaki çalışanlardan borç para alıp düzenli ödeme yapmaması ve nüfuzunu kötüye kullanması nedeniyle işveren ile arasındaki güven ilişkisinin çöktüğü hâllerde, işe iade davasında feshin en azından geçerli nedenle yapıldığının kabul edilmiş olması, sonradan açılan kıdem ve ihbar tazminatı davasında feshin haklı nedene dayandığının tespit edilmesine engel değildir.

Mahkeme
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas
2026/2888
Karar
2026/5449
Tarih
10.06.2026

İlgili mevzuat

  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370/1
  • 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/3008 E., 2025/2178 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. İş Mahkemesi
SAYISI : 2021/346 E., 2022/464 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 03.08.2007- 26.03.2019 tarihleri arasında bölge tanıtım müdürü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini, açmış oldukları işe iade davasında feshin en azından geçerli nedene dayandığının belirtildiğini, işe iade davası dikkate alınarak feshin geçerli nedenle yapıldığının kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve dürüstlükle bağdaşmayan, sadakate ve iş etiğine aykırı davranışları nedeniyle 26.03.2019 tarihi itibarıyla haklı nedenle feshedildiğini, davacı tarafından açılan işe iade davasının İstanbul 28. İş Mahkemesinin 2019/271 Esas, 2020/575 Karar sayılı kararı ile reddine karar verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işveren tarafından gerçekleştirilen feshin haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında görülen işe iade davasına ilişkin istinaf incelemesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesinin 20.05.2021 tarihli ve 2021/748 Esas, 2021/1035 Karar sayılı kararıyla, "... Dosya kapsamından feshin hak düşürücü süre içerisinde yapıldığı ve eşit davranma yükümlülüğüne aykırı bir uygulama bulunmadığı da sabittir. Ancak davacının eylemleri nedeni ile davalı işverenin bir zarara uğrayıp uğramadığı veya bu davranışların ne gibi olumsuzluklara neden olduğu tam olarak açıklığa kavuşturulmamıştır. Tüm bu nedenlerle dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgeler değerlendirildiğinde davacının astı konumunda bulunan işçilerden borç paralar alması ve onlara krediler çekmesi ve gider ödemeleri düzenli ödememesi nedeni ile astı konumunda bulunan bu işçileri düzenli bir şeklide denetlemesinin mümkün olmaması ve onlara ilişkin performans değerlendirmelerinin objektif olamayacağı, bu nedenle işveren açısından ... ilişkisinin zedelenmesi sonucunu doğuracağı, davalı işveren tarafından gerçekleştirilen feshin en azından geçerli nedene dayandığı, feshin haklı olup olmadığının ise ileride açılması muhtemel kıdem, ihbar tazminatı talepli alacak davasında irdelenmesi gerektiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararı sonuç olarak dosya kapsamına uygundur." şeklindeki gerekçelerle işe iade davasının reddine karar verildiği, davacının bölge müdürü olarak, kendisine bağlı olarak çalışan tıbbi mümessiller olan H.T.Ç'den 50.000,00 TL ve 10.000,00 USD aldığı ve 40.000,00 TL'sini geri ödediği, B.S'ye kredi çektirdiği, taahhüt ettiği tarihte ödeme yapmadığı, masraflarını ise gecikmeli olarak yatırdığı, S.A'nın Şirket kredi kartını kullandığı, H.Y'ye olan 90.000,00 TL borcunu ve 1.300,00 TL tutarlı nakit masrafı ödemediği, M.A'dan 24.500,00 TL tutarında borç aldığı ve gecikerek ödediği hususlarının adı geçenlerin beyanları ile davacının savunmalarındaki kısmi kabulünden anlaşıldığı, davacının kendisine bağlı olarak çalışan tıbbi mümessiller üzerindeki, işyerindeki ünvanından ve görevinden kaynaklanan, nüfuzunu kötüye kullandığı, davacının bu davranışının taraflar arasındaki ... temelinin çökmesi niteliğinde olduğu, İlk Derece Mahkemesinin haklı feshe ilişkin tespitlerinin yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
1. İş sözleşmesinin feshinin hak düşürücü süre içerisinde yapılmadığını,
2. İşe iade davasındaki tespitlerin bu dava bakımından bağlayıcı olduğunu, işe iade davasında feshin geçerli olduğunun kabul edildiğini
3. Kredi kullanımına ilişkin iddiaların asılsız olduğunu,
4. Delillerin eksik incelendiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1hükmü uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
10.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Bu kararın başlığı ve özeti, ekibimizin karara ilişkin kısa hukuki yorumudur; Yargıtay'ın resmi ifadesi değildir. Başlığın kullanılmasından doğabilecek zararlardan sorumluluk kabul edilmez. Kararın kök kaynağı: Adalet Bakanlığı.

Yargıtay Karar Arama