Yargı Kararları
Bölge adliye mahkemesinin direnme kararında temyize konu edilen miktar, kararın verildiği tarihte geçerli olan temyiz kesinlik sınırının altında kalıyorsa temyiz başvurusu miktardan reddedilir.
Manevi tazminat davasında bölge adliye mahkemesinin direnme kararını verdiği tarih itibarıyla uyuşmazlık konusu miktarın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesinde belirlenen temyiz kesinlik sınırının altında kalması hâlinde, aynı Kanun'un 366. maddesi atfıyla 352. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz başvurusu miktardan reddedilir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, E. 2026/398, K. 2026/473, 09.09.2026
- Mahkeme
- Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
- Esas
- 2026/398
- Karar
- 2026/473
- Tarih
- 09.09.2026
İlgili mevzuat
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 362
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 366
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 352
MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/2014 E., 2024/1854 K.
ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 18.01.2024 tarihli ve
2021/879 Esas, 2024/662 Karar sayılı BOZMA kararı
Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz başvurusunun reddine karar vermek gerekir.
Dosya içeriğine göre davacı vekili dava dilekçesi ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince 3.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. Direnme kararını davacı vekilinin temyiz ettiği anlaşılmakla uyuşmazlık konusu miktar 100.000,00 TL'dir. Görüldüğü üzere temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararını verdiği 23.10.2024 tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.
Hâl böyle olunca davacı vekilinin temyiz başvurusunun miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı vekilinin temyiz başvurusunun MİKTARDAN REDDİNE,
İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin direnme kararını veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
09.09.2026 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Bu kararın başlığı ve özeti, ekibimizin karara ilişkin kısa hukuki yorumudur; Yargıtay'ın resmi ifadesi değildir. Başlığın kullanılmasından doğabilecek zararlardan sorumluluk kabul edilmez. Kararın kök kaynağı: Adalet Bakanlığı.
İlgili Yargı Kararları
- Yargı KararlarıDevamını okuyun
İlk derece mahkemesi kararını sınırlı olarak istinaf eden taraf, istinaf dilekçesinde açıkça belirtmediği hususları temyiz yoluyla ileri süremez.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E: 2026/694 · K: 2026/9124 · T: 06.10.2026 - Yargı KararlarıDevamını okuyun
Boşanmaya sebep olan olaylarda kadına yüklenen kusur vakıaları soyut ve dava tarihinden sonraki olaylara dayanıyorsa, bu vakıalar kusur belirlemesinde kadın aleyhine kullanılamaz ve erkeğin kusurları kesinleşmişse erkek tam kusurlu kabul edilir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E: 2026/1903 · K: 2026/8016 · T: 14.09.2026 - Yargı KararlarıDevamını okuyun
Bir kişinin ticari faaliyetine ilişkin ispatlanmamış itham ve iddialar içeren uyarı metninin internet sitesinde yayınlanması, yasal yollara başvurulmaksızın yapılmışsa haksız rekabet ve kişilik haklarına saldırı teşkil eder.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E: 2026/5543 · K: 2026/4630 · T: 15.09.2026